ความประทับใจของฉัน

มีจังหวัดนึงที่เราชอบมาก

ไม่ได้ชอบเพราะว่าที่นั่นสวยงาม เพราะว่ายังไม่เคยได้ไปที่นั่นเลยซักครั้ง

แต่ชอบเพราะคนจากจังหวัดนั้นต่างห่างล่ะ ชอบจริงๆ

คนสี่คนจากจังหวัดนั้น ทำให้เราประทับใจได้มากมายจริงๆ

คนที่หนึ่ง:

พี่สาวที่เป็นพี่เลี้ยงค่ายที่แสนใจดี

เป็นคนที่ทำให้เราประทับใจและรู้สึกดีกับโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ได้มากมายจนตัดสินใจเข้าเรียนที่นั่นในที่สุด

ต้องขอบคุณพี่สาวที่แสนดี ที่ทำให้เราได้รับอะไรดีดีอีกมากจากโรงเรียนแห่งนั้น

^_____^

คนที่สอง:

เธอคือหนึ่งในรูมเมทของเราเมื่อตอนสมัยมัธยมปลาย..

เป็นรูมเมทที่ช่างรู้ใจ รูมเมทที่คอยห่วงใย และคอยใส่ใจนางสาวจอมเรื่องมากอย่างเรา

รักรูมเมทคนนี้ม๊ากมากจริงๆ

คนที่สาม:

รุ่นน้องที่โรงเรียนคนนึง คนที่มีรอยยิ้มที่น่าประทับใจมากที่สุด

เป็นบุคคลที่ชอบทำหน้าตาเรียบเฉย แต่เมื่อยิ้มแล้วกลับทำให้หัวใจของใครบางคนเต้นโครมครามได้อย่างไม่รู้จักเหนื่อย

ประหลาดดีแฮะ…

คนสุดท้าย:

คนที่ทำให้ชีวิตของเราได้พบกับสิ่งดีดีเยอะแยะ

คนที่ทำให้เราเลิกใช้ภาษาวิบัติได้อย่างเด็ดขาด

คนที่ทำให้เราได้รู้จักสังคมออนไลน์ดีดี

คนที่ทำให้เรารู้สึกดีกับสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธรมากขึ้น

คนที่ทำให้เราตัดสินใจลงมือทำหลายๆอย่างที่อยากทำแต่ไม่คิดที่จะลงมือทำซักที

คนที่ทำให้รอยยิ้มผุดบนใบหน้าของเราได้เสมอๆ

ขอบคุณนะคะ

รักคนจังหวัดนี้ที่สุดเลยยยยย

^_________________^

จังหวัดอะไรนะ ลองทายดูสิ

My 2009

ปีสองพันเก้า ตั้งใจเอาไว้ว่า

จะประหยัดให้มากขึ้น เก็บตังไปแบ็คแพ็ค

ตั้งใจเรียนภาษาญี่ปุ่นจนผ่านเลเวลแรกให้ได้

นอนให้เร็วขึ้น ตื่นให้เช้าขึ้น(เริ่มจาก.. นอนไม่เกินตีสี่ครึ่งละกัน)

คิดมากให้น้อยลง ใส่ใจดูแลตัวเองมากขึ้น

ทำสิ่งต่างๆให้เต็มความสามารถมากกว่านี้

ทำหลายๆอย่างตามที่วางแผนเอาไว้ให้ได้

ออกกำลังกายบ้าง

กินขนมยามดึกให้น้อยลง!! เลิกได้ยิ่งดี

ให้สังคมให้มากขึ้น

แล้วสิ้นปีจะมาดู ว่าที่เขียนๆไปเนี่ย ทำสำเร็จไปกี่ข้อ